Op 27 juni 2010was ik
mede-organisator van het Indiaplein in Leidsche Rijn Utrecht. De warmte
en de grote hoeveelheid Hindoestaanse aanwezigen gaven op het
Nederlandse plein een héél Indiaas gevoel.`Wat leuk ,
dat jullie zoiets voor ons organiseren`zei een Hindoestaanse vrouw.
Kinderen van de Sri Krishnahindoeschool dansten en waren met hun ouders
aanwezig, we maakten kolamtekeningen op de grond, de astroloog werd druk
bezocht, dj´s met Bollywoodmuziek, iedereen had een rode stip op het
voorhoofd, lekkere hapjes en chai, informatie over Kalai Manram,
grimeren en veel bloemen. En nog veel meer....foto´s uit
India van Stijn Decorte, Bharat Natyam dans van Usha, mantrazingen en
Bollywooddans voor iedereen met Madan.
Comparsa
in
Honduras
Theatre
Embassy project
in samenwerking met Arte Accion
Samen met Monique
Riphagen en Roderik Sommerdijk bouw ik in opdracht van Theatre Embassy met jongeren van theatergroep
Arte Accion aan grote poppen en objecten voor een parade,
die onderdeel is van het steltloopfestival ChicTic, waar
verschillende landen uit Midden Amerika aan mee zullen doen. Door politieke
onrust zijn de straten in hoofdstad Tegucigalpa onveilig geworden. Een
parade zal vrolijkheid en positiviteit in de samenleving brengen. Voor
verschillende jongeren was het de eerste keer dat ze de kans kregen aan
een creatief project mee te doen. Bekijk een
filmpje waarin we hard aan het werk zijn met jongeren uit de
probleemwijken van Tegucigalpa.
MEER WETEN
voor
jongeren van 13 tot 18 jaar
“Ik
kan beter tot rust komen en ben niet te chaotisch bezig. Ik ga soms even
zo’n oefening doen en kan dan veel rustiger werken.”
Ben je op
zoek naar meer kracht en betere focus.
Wil je meer wetenover de dingen die je voelt, waarneemt en
weet, maar niet onder woorden kan brengen? Wil je ‘bovennatuurlijke’ waarnemingen
een plaats geven. Heb je
vragen over spiritualiteit, helderziendheid, dromen,
gevoelens en andere levenszaken? In deze workshop over
‘intuïtieve ontwikkeling’ krijg je meer inzicht in deze andere manier
van weten. We doen concentratie en visualisatie-opdrachten afgewisseld
met drama en tekenen. Het is soms serieus, maar we hebben ook veel
plezier.
Een
voorbeeld: Hoe
voel jij je als er heel veel mensen om je heen zijn? Kan je dan nog
jezelf zijn? We spelen met de groep zo’n situatie na. En als je alleen
bent? Heb je dan nog het gevoel dat er allerlei mensen om je heen zijn?
Kan je je soms slecht concentreren? We proberen vervolgens verschillende
‘trucjes’ uit om je beter af te sluiten en dichter bij jezelf te
blijven.
“Ik heb een beslissing
genomen door de cursus. Ik heb besloten dat ik mijn huiswerk voor
mijzelf maak en niet voor iemand anders. Opeens ben ik in de vakantie
een dag huiswerk gaan maken en ik vond het nog leuk ook. “
“Ik zag s’ avonds rare dingen met schimmen en zo.
Anderen zagen ook wel eens zoiets. Dat wist ik niet. “
The
power of puppetry
Theatre Embassy
Project
In 2009 maakte ik met 13 jonge artiesten van verschillende stammen uit Assam en Manipur ( Noord Oost India) onafgebroken aan improvisaties, thema’s uitdiepen, poppen maken, componeren en het in elkaar zetten van de theatervoorstelling ‘Bijuli’.
De organisatie is in handen van theatergroep Badungduppa met Sukra Rabha als leider. Een
eerste tournee werd gespeeld in Karnataka (Zuid India) en Assam.
Bijuli
Is een voorstelling gebaseerd op improvisaties, de ervaringen en fantasie van de acteurs. Het stuk reflecteert de wereld om ons heen in beweging en poppenspel. Iedere ochtend brengt de krant de buitenwereld bij ons binnen. Hoe kun je vertrouwen in het leven behouden met zoveel geweld en pijn oproepen? Kun je blijven creëren als je je machteloos voelt?
We verleiden het publiek om ons te volgen naar het surrealistische gebied achter de realiteit van kranten-artikelen, met tranen en vrolijkheid, politici, stadsmensen, dorpelingen en de laatste neushoorn van
Assam.
Recensie
I liked Bijuli for several reasons. I will mention only two, which I felt are most significant:
1. For its simple and powerful theatricality. In India, this is a time when theatre directors, especially in urban centres are becoming
techno-savy. For example, my friend from Delhi used to tell me that these
days, to become a 'contemporary play' in Delhi any production has to have a video projection at
least! And I am also told that Institutions such as NSD spend several lakhs of rupees on a
production. In such a context, a production which was rich in imagination but poor in terms of its expenditure was a welcome
sight. The fact that your production, mounted with minimum physical resources, was powerful enough to hold the audience here spell bound for an hour (even when the audience did NOT understand any spoken word in
it) is a proof for its immense theatrical strength.
2. For the fact that the play was produced in the northe-east where even a normal daily life has become difficult these
days. Watching the involvement of the actors, and their effort in the
work, I am sure that it has been both a confidance booster as well as a means of social communication for that
community. The actors were not only capable, but they were also committed to a serious communication -- which made watching the play a really moving experience for me.
I only wish that you will continue your association with them and produce more such theatrical experiences with
them...
K.V. Akshara
Heggodu, Karnataka, India
Zie voor meer reizen / projecten van Evelien Pullens nog
even de oude web-logs,